Genadeloze blik

Ton Maas 021 juli / augustus 19981998
Muziekbespreking. Ton Maas | 21 juli/augustus 1998 issue Hoe die Canadezen het hem telkens weer lappen, is me een raadsel, maar een feit is dat hun aandeel in het kwaliteitssegment van de popmuziek buitensporig groot is. Tot hun meest geslaagde exportartikelen behoren artiesten als Joni Mitchell, Neil Young, the Band, Leonard Cohen, Kate & Anna McGarrigle en Bruce Cockburn. De lijst is lang en indrukwekkend. En dan beschikken ze ook nog over een schatkamer vol \'kleine\' juwelen die klaar liggen om door \'het buitenland\' te worden ontdekt. Een paar daarvan tipten we al eerder in Ode: the Philosopher Kings, the Henrys en Ron Sexsmith. Een artiest die al geruime tijd meedraait maar wonderlijk genoeg nog steeds niet is doorgebroken naar echt brede erkenning, is singer/songwriter Sarah McLachlan. Ze is, wat je noemt, een multitalent. Om te beginnen bezit ze een stem waar heel wat zangeressen een moord voor zouden plegen. Moeiteloos duikt ze het laag in en soepel stijgt ze vervolgens naar grote hoogte. Haar melodie├źn hebben een zeer hoge onderhuidse kleeffactor. En ook tekstueel is ze begenadigd. Hold on, hold on to yourself; this is gonna hurt like hell. Zo luiden de eerste regels van een van haar songs.

Het volledige artikel lezen?

Geen abonnee, maar wil je wel artikelen lezen? Geen probleem. Je kunt losse artikelen kopen via Uhmi. Uhmi is een nieuwe manier om snel en veilig te betalen voor artikelen en direct verder te lezen. Probeer het nu uit en krijg een euro gratis.

Lees met Uhmi voor €0,25 Word Abonnee Log in

Reacties

Geef een reactie