Magazine Issue: 123 januari/februari 2010 2010

Esra’a Al Shafei

April Dembosky

Lieke Fortuin over blogger Esra’a Al Shafei

April Dembosky | 123 januari/februari 2010 issue

Esra’A Al Shafei mobiliseerde demonstranten in New York voor steun aan een collega blogger die de Islam had bekritiseerd.

‘Esra’a Al Shafei is de oprichtster van MideastYouth.com, een interreligieus netwerk dat jongeren wil inspireren en de vrijheid en mogelijkheid wil bieden hun mening te uiten. Met haar internetinitiatief overbrugt ze schijnbaar onoverkomelijke religieuze en geografische verschillen en brengt ze jongeren in het Midden-Oosten met elkaar in contact die willen werken aan een constructieve dialoog. Esra’a Al Shafei geeft ook leiding aan een serie internationale campagnes voor de rechten van etnische, religieuze en intellectuele minderheden. Ze is een inspirerende jonge vrouw, die haar hart volgt en mondiaal denkt, zonder grenzen.’

Esra’a Al Shafei riskeert gevangenisstraf met haar verdediging van het recht om ideeë n te ventileren waar ze zelf niet in gelooft. Via freeKareem.org heeft ze campagne gevoerd voor de vrijlating van Abdul Kareem Nabil Solomon, een collega-blogger in een Egyptische gevangenis. Solomon heeft zich uiterst kritisch uitgelaten over de islam. Nadat een christelijke drankwinkel in Egypte was geplunderd, betoogde Solomon dat de ‘smerige leer’ van de islam moest worden veroordeeld tot een ‘figuurlijke executie’. Dit soort commentaren was voor de Egyptische autoriteiten aanleiding om Solomon vier jaar op te sluiten. Al Shafei werd zijn meest uitgesproken pleitbezorgster. ‘Ik ben het honderd procent oneens met hem’, vertelt ze via Skype vanuit het huis van haar ouders in Bahrein, waar ze zijn meningen ‘irrationeel’, ‘onzorgvuldig’, ‘kwetsend’ en ‘beledigend’ noemt. Maar, stelt ze, ‘dat is geen reden om hem op te sluiten’.

In het hele Midden-Oosten wordt iedere dialoog gesmoord door overheidscensuur. Iedereen die iets heeft te zeggen dat niet in de partijlijn past, doet dat dus online. En daar laat Al Shafei van zich horen. ‘Onze leiders maken afschuwelijke stereotypes van andere sekten, stammen en volken’, vertelt ze. ‘Mensen die geen toegang hebben tot kennis zijn gemakkelijk te manipuleren. Daar kan internet uitkomst bieden.’

Tot nu toe heeft Al Shafei veertig websites opgezet en is ze host van nog eens honderddertig sites, waarop mensen met totaal verschillende achtergronden hun mening kunnen geven en feiten en gebeurtenissen kunnen melden die door de staatsmedia worden genegeerd. Op MideasthYouth.com , haar eerste site, wisselen Egyptische atheïsten, Iraanse joden, Amerikaanse militairen en Saoedische vredesactivisten meningen uit over zaken als religieus extremisme, de oorlog in Irak en aids. Op de site staan stripverhalen van jonge meisjes van het Baha’i-geloof in Iran en video- mash-ups van Irakese mollahs die Gandhi, Martin Luther King en John F. Kennedy lijken aan te halen. Op dit moment wordt er een toepassing van de mobiele telefoon ontwikkeld met nieuwsfeeds over mensenrechten in het Midden-Oosten. ‘In het Westen is iedereen gewend aan dat soort vrijheid en vindt men het volkomen normaal’, zegt Al Shafei, ‘maar in onze gesloten samenleving is dit revolutionair.’

Al Shafei is vastbesloten ruimte te scheppen voor de vrijheid van meningsuiting in het Midden-Oosten. Zij en andere activisten verdedigen de Koerden in Turkije en Irak op Kurdishrights.com en protesteren op Bahairights.org tegen de vervolging van Baha’i’s, een minderheidgroepering die gelooft in gelijke rechten voor vrouwen en door de autoriteiten als een bedreiging wordt beschouwd. ‘Als lid van een meerderheid moet ik me hard maken voor zaken waar mijn geloof zich niet hard voor maakt’, vindt Al Shafei. ‘In islamitische landen worden Baha’i’s vervolgd. Daarom is het mijn verantwoordelijkheid om tegen hun onderdrukking te vechten.’

Buiten internet beginnen Al Shafei’s inspanningen vrucht af te werpen. Ze heeft mensen over de hele wereld gemobiliseerd, de aandacht van grote Westerse media getrokken en zelfs dertien Amerikaanse congresleden zover gekregen Egypte in een gezamenlijke brief op te roepen tot grotere vrijheid van meninguiting. Ze heeft meegewerkt aan een Egyptisch nepfilmpje voor toeristen waarin beelden van kamelen en piramiden zijn gecombineerd met lieflijke Arabische muziek en teksten waarin wordt uiteengezet dat het religieuze minderheden is verboden zich te laten registreren voor de nationale identiteitspas die nodig is om te kunnen reizen, medische zorg te krijgen en naar school te mogen. Het filmpje verspreidde zich razendsnel over de wereld en uiteindelijk heeft Egypte dit discriminerende beleid gestaakt.

Al Shafei stuit ook in de echte wereld op obstakels: zo is het lastig fondsen te werven, omdat donaties van Westerse organisaties vaak problemen opleveren. Ze leeft in constante angst voor gevangenisstraf. En dan is er natuurlijk nog het probleem van iedere 23-jarige: wat vinden haar ouders ervan? ‘Zij zeggen: waarom doe je niet gewoon hetzelfde als iedereen,’ zegt ze. ‘Mijn vader weet niet wat hij moet zeggen als iemand vraagt wat zijn dochter doet. Ze schamen zich, maar ze weten ook dat ik dit moet doen.’

 

Add a comment

What is 6 + 4 ?
Please leave these two fields as-is:
Please answer this question to help us combat spam.

Huidig Nummer

TheOptimist162_cover


Bekijk alle

Evenementen en cursussen

Tags